De Sedlo Pass (P14) is de hoogste verharde weg van Montenegro, piekend op 1907 meter. De pas verbindt het bekende bergdorp Žabljak met de Piva-regio bij Plužine. Het rijden van deze route in Durmitor National Park in Montenegro is een ervaring op zich. Wij kunnen het zeker aanraden na het rijden van de route afgelopen zomer! Wat een geweldige bergpas met onwerkelijke uitzichten.
De Sedlo Pass ligt diep verscholen in het rauwe noorden van Montenegro en vormt de geografische ruggengraat van het Durmitor National Park, dat sinds 1980 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst staat. De pas is onderdeel van de regionale weg P14, een route die zich als een grijs lint door de Dinarische Alpen slingert. Strategisch gezien verbindt de pas de twee belangrijkste toeristische hubs van de regio: het levendige bergdorp Žabljak in het oosten en het lagergelegen, aan het meer gelegen Plužine in het westen. Terwijl de meeste toeristen aan de Montenegrijnse kust blijven plakken, bevindt de Sedlo Pass zich letterlijk op een ander niveau; op slechts een paar uur rijden van de warme Adriatische Zee sta je hier in een alpien landschap.
De weg is smal, vaak slechts breed genoeg voor anderhalve auto, wat betekent dat je regelmatig in de achteruit moet of een inham moet zoeken voor tegenliggers. Maar laat dat je niet afschrikken: het tempo ligt laag en het uitzicht is elke zweetdruppel meer dan waard. Wij reden de bergpas tijdens onze roadtrip door Montenegro in september 2025. Een ervaring die wij aan iedereen die Montenegro bezoekt (en een huurauto heeft) kunnen aanraden. Het is een prachtige trip door het hoge landschap, met vele uitzichtspunten waar je op je gemak kunt uitstappen om rustig het uitzicht in je op te nemen.
Een van de meest iconische bergen die je langs de pas ziet, is de Prutaš. Deze berg is wereldberoemd om zijn verticale rotslagen die eruitzien als bundels takken (of "prut" in het Montenegrijns). Het is een surrealistisch gezicht dat bewijst hoe extreem de geologische krachten hier vroeger zijn geweest.
Vlak voordat je de pas van de oostkant (Žabljak) nadert, zie je een scherpe, kegelvormige rots die recht omhoog steekt uit het glooiende landschap. Dit is de Stožina. Het contrast tussen de zachte alpenweiden en deze scherpe rotsnaald is een van de meest gefotografeerde punten van het park.
Na het passeren van het hoogste punt daal je af in de vallei van Dobri Do. Hier zie je vaak herders met hun kuddes schapen en kleine, houten berghutjes (katuns). Sinds de afgelopen jaren vind je hier ook steeds meer kleinschalige 'eco-lodges' waar je kunt stoppen voor een kop traditionele Turkse koffie of een bord verse bergkaas.
Of het nu gaat om een tripje naar de zon of naar de sneeuw, voor Anne is het al goed als je op de bestemming maar uitgebreid foto’s kunt maken en iets nieuws kunt ervaren. Er bestaan zoveel mooi plekken op de wereld en er is dus ook nog zo veel om te ontdekken. Waar de volgende vakantie heen gaat? Dat is bij Anne altijd op tijd geregeld, want haar wensenlijstje is erg lang! De enige bestemming waar ze zeker jaarlijks altijd een paar vakantiedagen voor opoffert is haar geboorteland: Oostenrijk.
